Najważniejsze zmiany w umowach o prace, które weszły w życie od lutego 2016 r.

Autor: Marta Sanocka
2016-02-26

Z dniem 22 lutego br. weszły w życie istotne zmiany w Kodeksie Pracy. Mają one na celu przede wszystkim poprawę stabilności zatrudnienia. Oto najważniejsze z nich:

1. Nie będzie umów na zastępstwo

Nowe przepisy ograniczają rodzaje umów o pracę do trzech typów: umowy o pracę na okres próbny, umowy o pracę na czas określony i umowy o pracę na czas nieokreślony. Nie będzie można zawierać już umów na czas wykonywania określonej pracy oraz na zastępstwo. Zamiast nich obowiązywać będą umowy na czas określony, z tym że taka umowa będzie mogła  zostać zawarta na okres dłuższy niż przewidywane w ustawie maksymalne 33 miesiące jeśli przewidywana nieobecność zastępowanego pracownika  jest dłuższa. Nowe regulacje w tym względzie miały przede wszystkim na celu uproszczenie przepisów Kodeksu Pracy. Umowę na czas wykonywania określonej pracy wyeliminowano również dlatego, że rzadko była stosowana w praktyce. Jeśli chodzi natomiast o likwidacje umów na zastępstwo to miała ona na celu przede wszystkim zapewnienie, osobom podejmującym pracę na jaj podstawie, większej stabilności zatrudnienia. Konsekwencją zmian będzie bowiem zastosowanie okresów wypowiedzenia dla takich umów jak dla umów bezterminowych. Do tej pory rozwiązanie takiego stosunku pracy mogło odbyć się za 3 dniowym wypowiedzeniem.

2. Umowy na czas określony po nowemu

Jedną z najistotniejszych zmian w Kodeksie Pracy jest wprowadzenie ograniczenia czasowego dla umów na czas określony. Według nowych przepisów pracodawca będzie mógł zatrudniać pracownika na czas określony maksymalnie na 33 miesiące, a wliczając okres próbny limit ten może osiągnąć maksymalnie 36 miesięcy. Poza tym łączna liczba umów tego rodzaju nie będzie mogła być większa niż trzy, a okresy pracy u tego samego pracodawcy będą się sumowały, bez względu na długość przerwy pomiędzy umowami. Po okresie 33 lub odpowiednio 36 miesięcy pracodawca będzie zobowiązany do zatrudnienia pracownika na czas nieokreślony. Do tej pory obowiązywał limit trzech umów z zastrzeżeniem, że przerwa pomiędzy kolejną umową nie mogła być dłuższa niż miesiąc. W praktyce było to źródłem nadużyć i de facto umożliwiało zawieranie dowolnej liczby umów na czas określony.

3. Zrównanie okresów wypowiedzenia

Nowelizacja przepisów wprowadziła także istotne zmiany w okresach wypowiedzeń. Zrównane zostały bowiem okresy wypowiedzeń dla umów bezterminowych i umów na czas określony. Okresy wypowiedzenia według nowych przepisów zależne są od stażu pracy u danego pracodawcy i kształtują się następująco:

  • jeśli czas zatrudnienia u danego pracodawcy jest krótszy niż 6 miesięcy, okres wypowiedzenia wynosi 2 tygodnie,
  • jeśli czas zatrudnienia u danego pracodawcy trwa od 6 miesięcy do 3 lat, okres wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc,
  • jeśli czas zatrudnienia u danego pracodawcy wynosi ponad 3 lata, okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące.

Bez zmian pozostają natomiast okresy wypowiedzeń dla umów na okres próbny:

  • 3 dni przy umowach trwających 2 tygodnie,
  • tydzień przy umowach trwających 1 miesiąc,
  • 2 tygodnie przy umowach trwających 3 miesiące.