Jak zatrudnić pracownika z Ukrainy?

Autor: Konsultant PIG

W celu zmniejszenia kosztów pracy lub trudności ze znalezieniem pracowników krajowych coraz częściej pracodawcy sięgają po pracowników z krajów sąsiednich. Pomimo wysokiego bezrobocia w naszym kraju jest wiele zawodów, które ze względu na niską atrakcyjność warunków zatrudnienia nie cieszą się popularnością wśród Polaków.

 

Okres niepewności na Ukrainie sprzyja podejmowaniu decyzji o emigracji zarobkowej na zachód. Dodatkowym argumentem jest słabnąca Hrywna. Wielu bardziej mobilnych ludzi podjęło lub niebawem podejmie decyzję o wyjeździe z Ukrainy. Polscy pracodawcy powinni wykorzystać ten czas dający możliwość pozyskania nowej siły roboczej. W obliczu ostatnich zmian w prawie Polskim staje się to coraz łatwiejsze. 

 

Z dniem 1 stycznia 2014 weszło w życie znowelizowane rozporządzenie MPiPS z 20 lipca 2011 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (DzU nr 155, poz. 919 ze zm.) Od 1 stycznia oprócz obywateli Białorusi, Gruzji, Mołdowy, Rosji i Ukrainy również obywatele Armenii są uprawnieni do podejmowania pracy w Polsce przez okres do 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy niezależnie od liczby jednostek zlecających im pracę. W takim przypadku podmiot (firma, instytucja, organizacja) zatrudniający ma obowiązek złożenia oświadczenia o zamiarze zatrudnienia w powiatowym urzędzie pracy odpowiednim ze względu na miejsce pobytu stałego lub siedzibę podmiotu, który powierza pracę.

 

Czytelnie wypełnione oświadczenie powinno być złożone wraz z pouczeniem oraz kopią i w szczególności winno zawierać: nazwę zawodu, miejsce wykonywania pracy, datę rozpoczęcia i okres wykonywania pracy, rodzaj umowy stanowiącej podstawę wykonywania pracy, wysokość wynagrodzenia brutto za pracę, informację o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych w oparciu o lokalny rynek pracy, informację o zapoznaniu się z przepisami związanymi z pobytem i pracą cudzoziemców.  

Podmiot rejestrujący oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi zobowiązany jest do okazania dokumentów potwierdzających:

  • tożsamość pracodawcy (w przypadku osoby fizycznej, nie prowadzącej działalności gospodarczej) m.in. dowód osobisty,
  • prowadzenie działalności gospodarczej m. in. wpis do KRS, wpis do Ewidencji Działalności Gospodarczej,
  • prowadzenie działalności rolniczej m. in. zaświadczenie o podleganiu ubezpieczeniu w KRUS, zaświadczenie z Urzędu Gminy o powierzchni fizycznej i przeliczeniowej gospodarstwa rolnego lub inny dokument potwierdzający posiadanie gospodarstwa rolnego.

Procedura rejestracji odbywa się w trakcie jednorazowej wizyty w urzędzie i jest bezpłatna, zarówno dla składającego oświadczenie, jak i cudzoziemca.

 

Powiatowy Urząd Pracy umieszcza na oryginale i kopii oświadczenia wzmiankę o rejestracji. Oryginał oświadczenia pracodawca powinien przekazać cudzoziemcowi. Zarejestrowane oświadczenie stanowi podstawę do uzyskania przez cudzoziemca  w polskiej placówce dyplomatyczno - konsularnej w kraju jego stałego pobytu wizy w celu wykonywania pracy. 

 

Pracodawca ma obowiązek:

  • przekazać cudzoziemcowi egzemplarz zezwolenia na pracę(jeśli dotyczy) lub oświadczenia o zamiarze zatrudnienia.
  • żądać od cudzoziemca przedstawienia przed rozpoczęciem pracy ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w szczególności wizy lub karty pobytu);
  • przechowywać kopię tego dokumentu: w przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę - w aktach osobowych pracownika, na zasadach i przez okres obowiązkowego przechowywania tych akt; w razie zawarcia z cudzoziemcem umowy cywilnoprawnej - przez cały okres wykonywania pracy przez cudzoziemca; 
  • zawrzeć z pracownikiem umowę o pracę w języku zrozumiałym dla pracownika/cudzoziemca,
  • w terminie 7 dni zgłosić cudzoziemca do ubezpieczeń społecznych, o ile obowiązek taki wynika z obowiązujących przepisów;
  • przeprowadzać szkolenia (w tym szkolenie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy) w języku zrozumiałym dla pracownika / cudzoziemca,
  • regularnie odprowadzać za pracownika wymagane prawem składki i podatki. 

 

Z dniem 1 maja 2014 r weszły w życie zmiany również w ustawie o cudzoziemcach z dnia 12 grudnia 2013 r., Zastępuje ona zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony zezwoleniem na pobyt czasowy natomiast zezwolenie na osiedlenie się zezwoleniem na pobyt stały. Ustawa wydłuża z 2 do 3 lat maksymalny okres, na który cudzoziemcom może być udzielone zezwolenie na pobyt czasowy. Nowością, którą ustawa wprowadza, jest przyznanie jednego zezwolenia - zarówno na pobyt, jak

i na pracę. Cudzoziemiec, który pracuje w Polsce będzie mógł ubiegać się o zezwolenie na pobyt oraz pracę, w ramach jednej procedury ponieważ pomimo wprowadzenia licznych wyjątków, procedura wydawania zezwoleń na pracę nie została jednak zlikwidowana.

W sytuacji gdy zezwolenie na pracę jest wymagane, pisemny wniosek pracodawcy składa się we właściwym Urzędzie Wojewódzkim w Wydziale Spraw Cudzoziemców lub jego filiach, gdzie na stronie internetowej opisano szczegółowo krok po kroku procedurę uzyskania zezwolenia na pracę. 

Uzyskanie pozwolenia na pracę wiąże się z następującymi opłatami:

  • 50 zł - w przypadku powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi na okres nieprzekraczający 3 miesięcy;
  • 100 zł - w przypadku powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi na okres dłuższy niż 3 miesiące;
  • 200 zł - w przypadku delegowania do Polski cudzoziemca w celu realizacji usługi eksportowej. 

Procedura wydania zezwolenia na pracę trwa 1 miesiąc.

 

NIELEGALNA PRACA PODLEGA KARZE I MOŻE GROZIĆ WYDALENIEM Z POLSKI!!!

Stosownie do art. 120 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), zarówno powierzenie cudzoziemcowi nielegalnego wykonywania pracy, jak i nielegalne wykonywanie pracy przez cudzoziemca stanowią wykroczenia. Czyn popełniony przez osobę działającą w imieniu pracodawcy jest zagrożony karą grzywny w wysokości od 3.000 do 5.000 zł, zaś cudzoziemcowi grozi grzywna od 1.000 do 5.000 zł. W przypadku cudzoziemca poza sprawą karną, ustawa przewiduje również kary administracyjne, takie jak wydalenie z terytorium RP lub zobowiązuje go w ciągu 7 dni do opuszczenia naszego kraju.